HTTP-statuscodes

HTTP-statuscodes zijn driecijferige codes die een webserver bij elk antwoord meestuurt, zodat de browser weet hoe het verzoek is afgelopen. Meestal merk je er niets van, want een geslaagd verzoek krijgt de code 200. Je ziet ze pas als er iets misgaat, zoals 404 Not Found bij een pagina die niet bestaat.

Het eerste cijfer geeft de klasse aan. Codes die met een 1 beginnen zijn tussentijdse berichten en een 2 betekent dat het verzoek gelukt is. Met een 3 stuurt de server de browser door naar een ander adres. Een 4 wijst op een probleem met het verzoek zelf, zoals 403 Forbidden als de server je de toegang weigert. Begint de code met een 5, dan kon de server het verzoek niet afhandelen. Alle codes staan beschreven in RFC 9110, de HTTP-standaard uit 2022.

Ook zoekmachines lezen deze codes. Google ziet een 301 als een sterk signaal dat een pagina definitief verhuisd is, en een 302 als een zwak signaal voor een tijdelijke omleiding. Toont een verdwenen pagina een foutmelding met code 200, dan meldt Search Console een soft 404. Geeft je site veel 500-fouten, dan gaat Google tijdelijk langzamer crawlen.

Op je hosting vind je de oorzaak van een 500-fout in DirectAdmin. Open onder Systeem Info & Bestanden het onderdeel Siteoverzicht / Statistieken / Logs en klik bij je domein op Fouten Logboek. Vaak staat daar een typfout in .htaccess of een fout in een PHP-bestand. Een 503 kan betekenen dat alle PHP-processen van je pakket bezet zijn, bijvoorbeeld door agressieve bots of zware achtergrondtaken in WordPress.