Je winkelwagen is leeg
Producten die je toevoegt, verschijnen hier.
GeoDNS is een techniek waarbij een nameserver op dezelfde DNS-vraag een ander antwoord geeft, afhankelijk van waar de vraag vandaan komt. Een bezoeker in Nederland krijgt dan bijvoorbeeld het IP-adres van een server in Amsterdam, en een bezoeker in de Verenigde Staten dat van een server in New York.
De nameserver zoekt het IP-adres van de vrager op in een geolocatiedatabase, zoals die van MaxMind, en kiest op basis van land of continent het bijbehorende record. Dat vragende adres is meestal niet jouw eigen IP-adres, maar dat van je DNS-resolver. Gebruik je een resolver die ver weg staat, dan kan GeoDNS je daardoor naar de verkeerde regio sturen.
De EDNS-uitbreiding Client Subnet (ECS) lost dat deels op. De resolver stuurt dan een ingekort deel van jouw IP-adres mee, zodat de nameserver weet uit welk netwerk de vraag komt. RFC 7871 raadt aan om van een IPv4-adres alleen de eerste 24 bits door te geven, zodat je precieze adres verborgen blijft. Niet elke resolver doet dat, omdat ook een ingekort adres iets over je locatie prijsgeeft.
GeoDNS verschilt van anycast. Bij anycast delen servers één IP-adres en kiest het netwerk de route, terwijl bij GeoDNS elke server een eigen adres heeft en de nameserver kiest. Je vindt GeoDNS in nameserversoftware zoals BIND en PowerDNS, en in clouddiensten zoals Amazon Route 53, waar het geolocatierouting heet.
Geschiedenis
GeoDNS begon als patch voor de nameserversoftware BIND, die antwoorden koppelde aan de MaxMind-database (Wikipedia). In 2014 kreeg BIND 9.10 zelf GeoIP-toegangslijsten, waarmee je per regio een ander antwoord kunt geven (ISC).
Belangrijke mijlpalen:
Bronnen
- IETF (2016) - RFC 7871: Client Subnet in DNS Queries
- ISC - Using the GeoIP Features (BIND 9)
- PowerDNS - GeoIP backend
- AWS Documentation - Geolocation routing (Amazon Route 53)
- Wikipedia - GeoDNS