Je winkelwagen is leeg
Producten die je toevoegt, verschijnen hier.
IPv6 (Internet Protocol versie 6) is de opvolger van IPv4 en werd ontwikkeld om het probleem van IPv4-adresuitputting op te lossen. Waar IPv4 slechts 4,3 miljard unieke adressen biedt met zijn 32-bit adressysteem, beschikt IPv6 over een 128-bit adressysteem dat ongeveer 340 undeciljoen (3,4 × 10³⁸) unieke adressen mogelijk maakt.
IPv6-adressen worden geschreven in acht groepen van vier hexadecimale cijfers, gescheiden door dubbele punten. Het protocol biedt naast een grotere adresruimte ook technische verbeteringen zoals vereenvoudigde headers, ingebouwde beveiligingsfuncties via IPsec, en betere autoconfiguratie.
Voor hosting is IPv6-ondersteuning steeds belangrijker. Moderne hostingproviders ondersteunen dual-stack configuraties waarbij websites zowel via IPv4 als IPv6 bereikbaar zijn, wat essentieel is voor betere connectiviteit op mobiele netwerken.
IPv6-adressen worden geschreven in acht groepen van vier hexadecimale cijfers, gescheiden door dubbele punten. Het protocol biedt naast een grotere adresruimte ook technische verbeteringen zoals vereenvoudigde headers, ingebouwde beveiligingsfuncties via IPsec, en betere autoconfiguratie.
Voor hosting is IPv6-ondersteuning steeds belangrijker. Moderne hostingproviders ondersteunen dual-stack configuraties waarbij websites zowel via IPv4 als IPv6 bereikbaar zijn, wat essentieel is voor betere connectiviteit op mobiele netwerken.
Geschiedenis
De ontwikkeling van IPv6 begon in de vroege jaren '90 toen de Internet Engineering Task Force (IETF) het IPng (IP next generation) project startte. In 1996 werden de eerste RFC's gepubliceerd die IPv6 definieerden, beginnend met RFC 1883.
In december 1998 werd RFC 2460 gepubliceerd, die IPv6 de status van Draft Standard gaf. De IPv4-adresuitputting verliep volgens een voorspelbaar tijdschema: op 3 februari 2011 volgde de formele uitputting van de centrale IANA-pool tijdens een ceremonie waarbij elk van de vijf regionale internetregisters één laatste /8-blok ontving.
De regionale pools volgden snel: APNIC (Azië-Pacific) in april 2011, RIPE NCC (Europa) in september 2012, LACNIC (Latijns-Amerika) in juni 2014, ARIN (Noord-Amerika) in september 2015, en AFRINIC (Afrika) in maart 2017.
Om de adoptie te versnellen organiseerde de Internet Society op 8 juni 2011 World IPv6 Day. Het succes leidde tot World IPv6 Launch op 6 juni 2012, waarbij Google, Facebook, Yahoo en Wikipedia IPv6 permanent inschakelden.
In juli 2017 publiceerde de IETF RFC 8200, waarmee IPv6 officieel de status van Internet Standard kreeg. Volgens Google's statistieken is het wereldwijde IPv6-verkeer gestegen naar ongeveer 47% begin 2025, gedreven door mobiele netwerken en grote cloudproviders.